W przeddzień wyborów do ósmego Knesetu zorganizowano konferencję pokojową w Genewie.

Na początku 1970 parlament przyjął poprawkę nr 2 do Prawa Powrotu. Poprawka określała definicję Żyda uprawnionego do prawa powrotu do Ziemi Izraela. Według tego prawa musiała to być osoba urodzona z matki Żydówki, według wyznania: judaizm albo po konwersji.

W tym okresie rozpoczęła się fala żydowskiej imigracji ze Związku Radzieckiego i pojawił się duży problem mieszkaniowy. W ZSRR trwały wówczas rozprawy leningradzkie i Żydzi identyfikujący się z Izraelem byli prześladowani.

Kneset zajmował się także działalnością Żydowskiej Ligi Obrony w Stanach Zjednoczonych. Członkowie Ligi atakowali radzieckie biura w Stanach Zjednoczonych. Działalność tej radykalnej organizacji w Izraelu budziła wiele kontrowersji. Duchowym przywódcą Ligi był rabin Me’ir Kahane, który wzywał wszystkich Arabów i Druzów do opuszczenia terytorium Izraela.

Tematem obrad parlamentu była także prośba Meira Lansky’ego o azyl w Izraelu. Lansky był jedną z głów mafii w Stanach Zjednoczonych, był jednak Żydem i jako taki posiadał prawo do powrotu.

Kneset zajmował się również problemem braków na rynku wewnętrznym i po raz pierwszy zatwierdził minimum socjalne.