Najlepszy wynik w klasyfikacji generalnej PŚ osiągnął w sezonie 1992/1993, który ukończył na siódmej pozycji. Siódmy był także w klasyfikacjach zjazdu i supergiganta, a w klasyfikacji kombinacji był szósty. Na podium stawał trzykrotnie: 11 grudnia 1992 roku w Val Gardena był trzeci w zjeździe, 23 stycznia w Veysonnaz był drugi w tej samej konkurencji, a 28 lutego 1993 roku w Whistler był trzeci w supergigancie. Wystąpił także na mistrzostwach świata w Morioce, kończąc rywalizację w zjeździe na ósmym miejscu. W latach 1994–1996 trzy razy z rzędu zajmował trzecie miejsce w klasyfikacji zjazdu. W tym czasie jedenaście razy stawał na podium, w tym 18 grudnia 1993 roku w Val Gardena odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo, wygrywając zjazd. Wygrywał także zjazd 15 stycznia 1994 roku w Kitzbühel, supergiganta 11 grudnia 1994 roku w Tignes i kolejny zjazd 16 grudnia 1995 roku w Val Gardena. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1994/1995, który ukończył na jedenastej pozycji. W lutym 1994 roku wystąpił w zjeździe na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, zajmując czwarte miejsce. Walkę o podium przegrał tam z Kanadyjczykiem Edem Podivinskym o 0,14 s. Brał też udział w rozgrywanych w 1996 roku mistrzostwach świata w Sierra Nevada, gdzie zdobył złoty medal.