Nie zarejestrowano przy tym jednak różnic w żywotności, sile kiełkowania i plenności roślin z populacji bardziej i mniej zróżnicowanych, co wskazuje na istotną rolę nawet niewielkich i izolowanych populacji dla zachowania gatunku i planowania działań ochronnych. W małych, słabo zróżnicowanych genetycznie populacjach (także poddanych większemu stresowi siedliskowemu) zarejestrowano większą asymetrię w budowie kwiatów.
Ekologia Siedlisko thumb|Masowe kwitnienie smółki na suchej łące thumb|Smółka pospolita w świetlistym lesie thumb|Owad (rodzina omomiłkowate) przylepiony do lepkiego pędu Gatunek rośnie w szerokim zakresie siedlisk, przy czym jako roślina światłolubna, preferuje miejsca otwarte i nasłonecznione – suche łąki, murawy napiaskowe i wrzosowiska, zbocza wzgórz, także skaliste i kamieniste, winnice, przydroża, skarpy przy trasach kolejowych, nieużytki i odłogi, suche polany i obrzeża lasów, świetliste zarośla i lasy z luźno rosnącymi dębami, brzozami i sosnami. Zasiedlając stoki rośnie zwykle po ich południowej (też południowo-wschodniej i południowo-zachodniej)