Momento storico – lettura delle fonti, L’«Escatologico» cristiano, Il quarto sacramento, Il mistero dell’Eucaristia.
Myśl teologiczna W twórczości teologicznej Moiolego można wyróżnić dwa okresy: przedsoborowy i posoborowy. W pierwszym zajmuje się on głównie teologią duchowości, w drugim również teologią dogmatyczną. Teolog ten jest specjalistą w zakresie chrystologii. Jego zamierzeniem było zbudowanie oryginalnego modelu chrystologicznego, zwanego „chrystologią Jezusa”, albo „chrystologią wyjątkowości Jezusa”. Próbuje on odejść od utartych przez teologię klasyczną szlaków i skupić się bardziej na Jezusie historycznym, dlatego bardzo często nazywa Go Jezusem z Nazaretu, aby podkreślić Jego konkretną historyczność. Ten historyczny Jezus jednak jest miarą wszystkiego, a więc czasu, historii i świata, będąc Zbawicielem.
Wiele miejsca poświęca Moioli zagadnieniu chrystocentryzmu, wyróżniając chrystocentryzm podmiotowy i przedmiotowy.
Bibliografia Brambilla F. G., Una cristologia della «singolarità» di Gesù, „La Scuola Cattolica” 110(1982) ss.