Kariera ministerialna Po śmierci Ignacego Boernera prezydent RP mianował go ministrem poczt i telegrafów w rządzie Aleksandra PrystoraM.P. z 1933 r. nr 89, Dział urzędowy s. 1 [dostęp 2022-06-19].. Rząd podał się do dymisji 9 maja 1933 r. Dzień później powstał rząd Janusza Jędrzejewicza, w którym tekę ministra Kaliński utrzymał. Gabinet ten podał się do dymisji 13 maja 1934 r. Prezydent powierzył Kalińskiemu jednocześnie pełnienie dotychczasowych funkcji aż do chwili powołania następcy. Jako minister miał większe kompetencje niż jego poprzednicy. Uzyskał bowiem praktycznie nieograniczony wpływ na kierowanie polityką przewozową, ale dążył też do zmotoryzowania logistyki, głównie przewozów pocztowych. W tym celu zakładał nie tylko zwiększenie liczby pojazdów mechanicznych, ale i ich unifikowanie, aby powstające w ten sposób Pocztowe Urzędy Przewozowe mogły sprawniej obsługiwać duże ośrodki miejskie. Kolejnym wzmocnieniem pozycji ministra był nowy statut organizacyjny ministerstwa – dzięki jego zapisom uzyskał większe kompetencje wobec państwowego przedsiębiorstwa Polska Poczta, Telegraf i Telefon. Jemu też podlegały kwestie organizacyjne, polityki taryfowej czy nadzoru.