Biologia i ekologia Rozwój Bylina, hemikryptofit. Przedprątne, owadopylne kwiaty kwitną od lipca do sierpnia. Siedlisko Rośnie w lasach liściastych, zaroślach, ziołoroślach, na łąkach. W górach rośnie od regla dolnego po piętro kosówki, rzadko można ją spotkać także w piętrze halnym. Występuje zarówno na podłożu wapiennym, jak i granitowym. Fitosocjologia Gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Fagetalia i Ass. Astrantio-Fraxinetum. Genetyka Liczba chromosomów 2n= 28.
Zmienność Wyróżnianych jest 5 podgatunków: Astrantia major subsp. apenninica Wörz Astrantia major subsp. carinthiaca (Hoppe ex W.D.J.Koch) Arcang. Astrantia major subsp. elatior (Friv.) K.Malý Astrantia major subsp. major Astrantia major subsp. pyrenaica Wörz
Zastosowanie Jest uprawiana czasami jako roślina ozdobna, zwłaszcza w parkach. Szczególnie nadaje się na rabaty, oraz do kompozycji z innymi roślinami. Dobrze rośnie w półcienistych miejscach. Wymaga stale wilgotnej gleby. Oprócz typowej formy istnieją bardziej ozdobne kultywary, np.: 'Rosea' o różowych kwiatach, 'Sunningdale Variegated' o liściach dużych, żółto i kremowo kropkowanych i różowych kwiatach.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Selerowate Kategoria:Ozdobne byliny ogrodowe Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza