Na tych samych igrzyskach był też czwarty w supergigancie, przegrywając walkę o brąz z innym Austriakiem, Andreasem Schiffererem.
W kolejnych dwóch sezonach osiągał nieco słabsze wyniki. Czterokrotnie stawał na podium, jednak nie odniósł zwycięstwa: 29 grudnia 2002 roku w Bormio, 31 stycznia 2004 roku w Garmisch-Partenkirchen oraz 6 marca w Kvitfjell i 10 marca 2004 roku w Sestriere zajmował drugie miejsce w zjeździe. W klasyfikacjach końcowych nie stawał na podium, najlepszy wynik w tym czasie osiągnął w klasyfikacji zjazdu w sezonie 2003/2004, kiedy zajął czwarte miejsce. W lutym 2003 roku brał udział w mistrzostwach świata w Sankt Moritz, zajmując dziesiąte miejsce w zjeździe. W sezonie 2004/2005 na podium stawał czterokrotnie: 29 grudnia 2004 roku w Bormio był trzeci w zjeździe, 24 stycznia w Kitzbühel i 10 marca w Lenzerheide był trzeci w supergigancie, a 19 lutego 2005 roku w Garmisch-Partenkirchen zajął trzecie miejsce w zjeździe. W klasyfikacji generalnej był ósmy, w klasyfikacji zjazdu był szósty, a w klasyfikacji supergiganta zajął dziesiąte miejsce. W lutym 2005 roku wystąpił w zjeździe na mistrzostwach świata w Bormio, kończąc rywalizację na czwartej pozycji.