Ochotnicza Milicja Antykomunistyczna (wł. Milizia Volontaria Anti-Comunista, M.V.A.C.) – słoweńska ochotnicza formacja zbrojna podczas II wojny światowej podlegająca włoskim władzom okupacyjnym.
1 marca 1942 r. gen. Mario Roatta, dowódca włoskiej 2. Armii okupującej Słowenię i Chorwację, podjął decyzję o połączeniu antykomunistycznych jednostek słoweńskich w jedną formację. W sierpniu powstała z nich Milizia Volontaria Anti-Comunista. W jej skład weszły m.in. wiejskie milicje z Vaške Straže. Jednym z jej oddziałów była Legion Śmierci (Legija Smrti) złożona w większości ze słoweńskich czetników. W ramach MVAC Włosi zorganizowali cztery bataliony zwane „speciali”, które wespół z oddziałami włoskiej milicji faszystowskiej (tzw. czarnych koszul) prowadziły ofensywne działania przeciw komunistycznym partyzantom.
W lutym 1943 r. liczebność MVAC wynosiła ponad 5 tys. ludzi zgrupowanych w 40 oddziałach (część źródeł podaje liczbę ponad 100 oddziałów). Oddziały MVAC liczyły po 100-250 ludzi i dzieliły się na plutony i drużyny. Na ich czele stali włoscy oficerowie (dowódca oddziału i jego zastępca), niższe stanowiska zajmowali b. oficerowie Królewskiej Armii Jugosławii. Członkowie MVAC składali przysięgę wierności Włochom.