Zniszczenie celu nastąpiło na wysokości poniżej 96 km przy prędkości zarówno celu, jak i pocisku przechwytującego jedynie poniżej 1,6 km/s. Cel nie miał oddzielającej się głowicy. FT-11 02.08.1999 W razie niepowodzenia tej próby, Lockheedowi groziła kara 20 mln dolarów. I tym razem jednak, próba zakończyła się sukcesem. Zniszczenie celu – pocisku Hera – ponownie nastąpiło dokładnie nad jego celem, tym razem jednak w najwyższej warstwie atmosfery – w Egzosferze. Pojazd niszczący uderzył w czterometrowej długości „głowicę” po jej oddzieleniu się od rakiety nośnej. Po tej próbie Pentagon zdecydował się na pominięcie następnej próby systemu, przed zawarciem nowego kontraktu z Lockheedem (co ostatecznie nastąpiło 30 czerwca 2000) na sumę 4 mld dolarów. FT-12/FTT-1 22.11.2005 n/a Test bez użycia celu. Test służył wyłącznie ocenie zachowania rakiety w locie oraz działania naziemnych systemów kontroli lotu pocisku. FT-13 11.05.2006 Test rozwojowy. Cele testu: sprawdzenie integracji i współdziałania radaru, wyrzutni, systemu kontroli ognia i komunikacji oraz zdolności do niszczenia celu. sprawdzenie systemów kontroli z ziemi nad pojazdem niszczącym (kill vehicle) w locie. sprawdzenie kontroli parametrów lotu celu przez system śledzenia i naprowadzania pocisku. FT-14 12.07.2006 Pocisk zniszczył cel ćwiczebny Hera.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Terminal High Altitude Area Defense · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.