Idylliczne opisy okolicznych lasów i rzeki na równi z nieświadomym humorem Hucka i dobrocią natury przenikają całość powieści. Poruszanym w powieści wątkiem jest ludzkie okrucieństwo, które objawia się zarówno w aktach jednostek, jak i w bezmyślnej przez nich akceptacji instytucji takich jak niewolnictwo. Naturalna dobroduszność Hucka jest nieustannie kontrastowana z cechami zdeprawowanego społeczeństwa.
Wpływ na literaturę Wraz z inną powieścią Twaina Przygody Toma Sawyera, „Przygody Hucka”, poprzez ukazanie pogłębionych portretów chłopięcych, odmieniły literaturę dziecięcą w Stanach Zjednoczonych, a także literaturę amerykańską jako taką.
Powieść stała się klasykiem amerykańskiego realizmu, zarówno w przypadku portretu chłopców, jak i przedwojennego Południa, zwłaszcza poprzez użycie przez autora tamtejszego dialektu.
Kontrowersje Realizm zawarty w książce był źródłem kontrowersji, które nasiliły się pod koniec XX wieku. Ich źródłem był użyty język, pomimo ukazanej przyjaźni Hucka z Jimem.