23 czerwca 1769 Franz Karl Deißel otrzymał od opatów oliwskich 35 morg piaszczystego terenu zlokalizowanego w pasie nadbrzeżnym między Brzeźnem a Jelitkowem. W okresie między rokiem 1772 (od rozpoczęcia blokady miasta przez Królestwo Prus, które zajęło w 1772 niektóre majątki Gdańska oraz Nowy Port, a 1793 (gdy Prusy dokonały zaboru Gdańska) uruchomiona została tu wytwórnia saletry (niem. Salpeter). W późniejszym okresie, na skutek błędu w łacińskim tłumaczeniu używano w odniesieniu do tego obszaru nazwy St. Peter (św. Piotr), która funkcjonowała aż do pierwszej połowy XX w.
W 1773 Zaspa stała się niezależna od klasztoru, lecz nadal administracyjnie należała do Oliwy. Dopiero w 1877 weszła w skład powiatu gdańskiego jako wieś gminna. Nie nosiła jednak takiego miana zbyt długo, bo już 1 kwietnia 1914 została przyłączona w granice administracyjne miasta Gdańska.
Na koniec 1892 r., jeszcze jako wieś gminna, miała 666 mieszkańców, 382 Kaszubów (365 katolików i 17 ewangelików) oraz 284 Niemców (108 kat. i 176 ewang.)