Liczkowce (, Łyczkiwci) – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim, w hromadzie Husiatyn, nad rzeką Gniłą, ok. 2 km od jej ujścia do Zbrucza.
Historia 170px|thumb|left|Światowid, pochodzący z IX wieku (przekazany do Muzeum Archeologicznego) Do 17 września 1939 należała do Polski – województwo tarnopolskie (Małopolska Wschodnia), po czym włączona została do Ukraińskiej SRR, a później, w roku 1991 do Ukrainy.
W 1848, w pobliżu wsi, której właścicielem był Konstanty ZaborowskiBogumiła Sawa-Sroczyńska, Mieczysław Ludwik Potocki — konserwator zabytków Galicji i historyk Zamościa, „Ochrona Zabytków”, 34/3—4 (134—135) s. 162, 1981, z rzeki Zbrucz wydobyto sławny posąg – Światowid, pochodzący z IX wieku (przekazany do Muzeum Archeologicznego w Krakowie).
Do czasu II wojny światowej Liczkowce zamieszkane były w większości przez Polaków. Ludność ukraińska stanowiła mniejszość. We wsi znajdowała się polska szkoła podstawowa, oraz katolicki kościół z 1728 r., który w czasie wojny został zamieniony na magazyn. Budynek jest obecnie ruiną.
Stacjonowały tu jednostki graniczne Wojska Polskiego: w lutym 1922 w Liczkowcach wystawiła placówkę 1 kompania 23 batalionu celnego.