thumb|Grób Justyny Budzińskiej-Tylickiej na warszawskim cmentarzu Powązkowskim Justyna Budzińska-Tylicka (ur. 12 września 1867 w Suwałkach, zm. 8 kwietnia 1936 w Warszawie) – działaczka feministyczna, socjalistyczna i społeczna, polityczka, lekarka.
Młodość, rodzina Pochodziła z wielodzietnej rodziny o tradycjach patriotycznych. Jej ojciec, Alfons Budziński, był lekarzem weterynarii. Za udział w powstaniu styczniowym został zesłany na Syberię. Matka Justyna zajmowała się rodziną. Pomimo trudnej sytuacji finansowej rodziny Justyna Budzińska ukończyła jedną z warszawskich pensji, po czym rozpoczęła pracę jako guwernantka w rodzinie ziemiańskiej na Ukrainie.
W 1892 Budzińska wyjechała na studia medyczne do Paryża. W okresie paryskim wyszła za mąż za Stanisława Tylickiego. Podczas studiów urodziła syna Stanisława, a w kilka lat później – córkę Wandę. Wróciła do Polski na wieść o rewolucji 1905. Przyjechała z rodziną do Krakowa, a w 1907 do Warszawy, gdzie Budzińska-Tylicka mieszkała aż do śmierci. W 1895 dołączyła do Związku Zagranicznego Socjalistów Polskich. W 1918 straciła syna, który zmarł podczas pandemii grypy, tzw. hiszpanki po bitwie pod Rokitną, w której brał udział.