W 1935 została powołana do Zarządu Głównego Polskiego Związku Myśli Wolnej.

Działała w założonej przez Tadeusza Boya-Żeleńskiego i Irenę Krzywicką Poradni Świadomego Macierzyństwa wraz z Dorotą Kłuszyńską oraz dr Hermanem (Henrykiem) Rubinrautem.

Budzińska-Tylicka sprzeciwiała się rządom sanacji. W proteście przeciwko procesowi brzeskiemu współorganizowała demonstracje Centrolewu. W 1931 została aresztowana przez władze sanacyjne i skazana na rok więzienia, ale wyrok zmieniono w wyniku apelacji. W 1935 była jedną z sygnatariuszek apelu domagającego się uwolnienia więźniów politycznych i zamknięcia obozu w Berezie Kartuskiej. Pozostała aktywistką PPS do śmierci. Zmarła nagle, a jej pogrzeb w Warszawie stał się manifestacją PPS.

Spoczywa wraz ze swoim synem na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 183-VI-2).

Upamiętnienie W 1937 poradnia świadomego macierzyństwa w Warszawie otrzymała imię Justyny Budzińskiej-Tylickiej.

W Warszawie na Pradze-Północ znajduje się zespół przystankowy Budzińskiej-Tylickiej, zlokalizowany w pobliżu ulicy jej imienia.

W 2018 premierę miał film w reżyserii Marty Dzido i Piotra Śliwowskiego Siłaczki.