3 stycznia 1919 Ukraińska Rada Narodowa podjęła w Stanisławowie uchwałę o połączeniu Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej i Ukraińskiej Republiki Ludowej.
W styczniu zorganizowano w Kijowie Kongres Pracy Ukrainy, w którym na 593 miejsca 65 zarezerwowano dla delegatów z byłej Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, a do 5-osobowego składu Dyrektoriatu dołączono Jewhena Petruszewycza. Kongres zatwierdził Akt Zjednoczenia Ukraińskiej Republiki Ludowej i Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, i przekazał władzę ustawodawczą i wykonawczą Dyrektoriatowi URL.
W obliczu zagrożenia 22 stycznia 1919 na placu Sofijskim w Kijowie ogłoszono akt zjednoczenia Ukraińskiej Republiki Ludowej i Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej w Ukraińską Republikę Ludową. W wyniku niepomyślnego dla strony ukraińskiej przebiegu działań w wojnie na dwa fronty, Ukraińcy zmuszeni byli podpisać 16 czerwca 1919 we Lwowie rozejm ze stroną polską, a 30 sierpnia 1919 połączone armie ukraińskie odzyskały Kijów, z którego musiały się następnego dnia wycofać na rzecz Sił Zbrojnych Południa Rosji dowodzonych przez gen.