Brygada weszła formalnie w skład nowo tworzonej 2 Dywizji UNA, na czele której miał stanąć płk P. Diaczenko (mianowany 7 kwietnia przez gen. P. Szandruka do stopnia generała chorążego), choć faktycznie znajdowała się pod niemieckim zwierzchnictwem wojskowym.
Historia jednostki 3 kwietnia 1945 Brygada została skierowana do miejscowości Glatz, gdzie przybyły uzupełnienia z Pragi. Byli to emigranci polityczni w większości w wieku 45–55 lat, będący byłymi oficerami armii carskiej oraz młodzi Ukraińcy w wieku 17–18 lat, bez żadnego doświadczenia wojskowego. Spośród części z nich sformowano 3 kureń (zapasowy), zaś reszta została włączona do dwóch pozostałych kureni. Brygada osiągnęła liczebność ok. 2 tys. ludzi. Została włączona w skład Fallschirm-Panzerkorps „Hermann Göring” przyporządkowanego felmarszałkowi Ferdinanda Schörnera.
19 kwietnia Ukraińcy transportem kolejowym zostali wysłani do Budziszyna (Bautzen). Jednakże 12 km przed miastem pociąg został ostrzelany ogniem karabinów maszynowych i moździerzy, w związku z czym żołnierze 1 kurenia prosto z wagonów ruszyli do ataku, odrzucając atakujące oddziały Armii Czerwonej. Pozostałe dwa kurenie zajęły pozycje obronne.