Adolf Józef Jełowicki (ur. 25 lutego 1863 w Warszawie, zm. 7 lipca 1937 w Lublinie) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy lubelski w latach 1918–1937.
Życiorys Syn Adolfa i Pauliny Sobańskiej. Po ukończeniu szkoły realnej w Warszawie ukończył w 1888 Instytut Rolniczy w Puławach. Wstąpił do seminarium duchownego w Warszawie, a następnie studiował w Lowanium oraz odbył studia biblijne w JerozolimieWielka Encyklopedia Ilustrowana (Kraków) podaje, że Jełowicki ukończył studia w Lowanium i w Jerozolimie. Ks. prof. Starnawski w Czterdziestolecie śmierci bpa Adolfa Jełowickiego Lublin KUL (mps) podał, że nie ukończył ani jednych, ani drugich studiów.. Po otrzymaniu święceń kapłańskich 7 grudnia 1890 odprawił mszę prymicyjną w kościele św. Krzyża w Warszawie. Pełnił funkcję wikariusza w Łęczycy, a następnie w Warszawie.
W 1892 wyjechał do Jerozolimy na studia biblijne. Po powrocie, w 1893 został mianowany prefektem gimnazjum w Warszawie. W 1899 otrzymał godność szambelana papieskiego Leona XIII. W latach 1901–1918 pozostawał na stanowisku proboszcza parafii Świętej Trójcy na Solcu.