W czasie II wojny światowej W chwili wybuchu II wojny światowej, już 3 września 1939 roku, po przystąpieniu Francji do wojny zapisał się jako ochotnik do tworzącej się we Francji Armii Polskiej. 24 września 1939 roku przybył do ośrodka formowania wojskowego w Coetquidan (Polacy wymawiali to „koczkodan”) w Bretanii, którego dowódcą był generał Stanisław Maczek, gdzie został instruktorem w Szkole PodoficerskiejSwoje perypetie opisuje w książce: W kwaterze prasowej: dziennik z lat wojny 1939-1945: od Coetquidan do „Rubensa”, Londyn 1972. Zob. omówienie tej pracy: T. Cieślak, „Rocznik Historii Czasopiśmiennictwa Polskiego”, 12, 1973, nr 3, s. 431–433..

W tym czasie był jednym z założycieli i współpracowników tygodnika „Polska Walcząca”, organu Polskich Sił Zbrojnych na Obczyźnie. W czerwcu 1940 roku w obliczu klęski militarnej Francji, Szkoła Podoficerska w Coetquidan została przekształcona w batalion bojowy. Jednostka ta brała udział w akcjach na terenie Bretanii, a następnie dotarła forsownymi marszami na wybrzeże, skąd z Belle Île Witold razem z formacją został przetransportowany do Plymouth w Anglii. Po przybyciu do Wielkiej Brytanii służył początkowo w I Brygadzie Strzelców w Szkocji jako dowódca plutonu.