20 Dywizja Zmechanizowana (20 DZ) – związek taktyczny ludowego Wojska Polskiego.
Formowanie dywizji Dywizja została sformowana wiosną 1951 roku na bazie 47 pułku piechoty ze Szczecinka z przeznaczeniem dla 1 Korpusu Piechoty. Podstawę formowania stanowił rozkaz Nr 0044/Org. Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 maja 1951 roku.
W tym czasie wprowadzono nowe etaty dywizji zmechanizowanej typu B. Ich wprowadzenie było podyktowane koniecznością zredukowania nadmiernych planów, zmniejszały one stan liczebny dywizji, jak również ograniczały liczbę czołgów i dział pancernych w stosunku do dywizji typu A. Pułki zmechanizowane miały w swojej strukturze tylko jeden batalionu piechoty zmotoryzowanej, a w miejsce batalionu czołgów wprowadzono kompanię czołgów. W tym czasie pułk posiadał etatowo tylko 10 czołgów średnich T-34/85 i 5 samochodów pancernych BA-64. Na uzbrojeniu artyleryjskim znajdowało się: 14 armat, 14 moździerzy i 3 ciężkie granatniki przeciwpancerne T-21. W pułku czołgów znajdował się jeden batalion czołgów, a miejsce batalionu piechoty zmotoryzowanej zajęła kompania piechoty zmotoryzowanej. Pułk czołgów liczył 415 żołnierzy i posiadał 31 czołgów średnich T-34/85.