W materiałach programu DoD non-lethal weapons podawano, że w latach 2002–2007 zbudowano dwie konfiguracje prototypowe (System 1 i System 2), które przeszły serię ocen użyteczności w warunkach lądowych i morskich, a w latach 2014–2015 System 1 został przebudowany na bardziej mobilną wersję przewożoną na ciężarówce USMC MTVR. W tym samym źródle opisywano także prace nad kolejnymi, bardziej kompaktowymi konfiguracjami (m.in. krótszego zasięgu wariantem stało-stanowym budowanym we współpracy z US Army w latach 2010–2015 oraz dalszym rozwojem w kierunku układów GaN poprawiających parametry SWAP-C2).
Zasada działania i parametry ADS wykorzystuje falę milimetrową o częstotliwości ok. 94–95 GHz. Zastosowanie tej częstotliwości wiąże się z bardzo małą głębokością wnikania energii w tkanki, co ma ograniczać efekt do powierzchniowych warstw skóry. W raportach wskazywano na wiązkę o szerokości rzędu kilku metrów oraz na oddziaływanie z dystansu ok. 500 m i większego.