300px|thumb|right|Wkładanie rąk podczas nabożeństwa w amerykańskim Kościele zielonoświątkowym 200px|thumb|right|Nałożenie rąk przez biskupa podczas obrzędu święceń diakonatu w Kościele rzymskokatolickim

Nakładanie rąk, również wkładanie rąk – obrzęd mający swoje korzenie w Starym Testamencie, a stosowany obecnie przez różne Kościoły chrześcijańskie.

Nakładanie (wkładanie) rąk w Biblii Obrzęd nakładania (wkładania) rąk często stosowany był w Starym Testamencie. Jego znaczenie jest bardzo zróżnicowane. Mógł oznaczać błogosławieństwoKsięga Rodzaju (1 Mojżeszowa) 48:14, czynność związaną ze składaniem ofiarKsięga Kapłańska (3 Mojżeszowa) 2:2.8, ryt inicjacyjnyKsięga Liczb (4 Mojżeszowa) 27:18.23.

W Nowym Testamencie nakładanie rąk było praktykowane przez Jezusa Chrystusa, gdy błogosławił lub uzdrawiałEwangelia Mateusza 19:13,15; Ewangelia Łukasza 4:40. Podobnie postępowali apostołowieDzieje Apostolskie 9:12; 28:8.

Nakładanie (wkładanie) rąk oznacza też przekazanie pewnej władzy lub funkcjiDzieje Apostolskie 6:6; 13:3; 1.