W 1930 r. Towarzystwo skupiało 252 koła posiadające 523 świetlice-czytelnie i prowadzące 19 szkół średnich, 57 szkół zawodowych i 38 szkół powszechnych dla 9445 uczniów. Ponadto utrzymywano 35 burs dla uczącej się młodzieży, 35 ochronek dla 2426 wychowanków oraz 920 bibliotek z 450 054 książekJózef Stemler, Polska Macierz Szkolna, [w:] Nasza walka o szkołę polską 1901–1917. Opracowania, wspomnienia, dokumenty, pod red. Bogdana Nawroczyńskiego t. 2, Warszawa 1934, s. 185–186.. Pod koniec lat trzydziestych Polska Macierz Szkolna na terenie Polski miała 266 kół skupiających 26 743 członków i prowadzących 399 świetlic-czytelni. Towarzystwo działało wówczas przede wszystkim w Warszawie i województwach warszawskim, kieleckim, łódzkim, lubelskim, białostockim, wołyński, poleskim, nowogrodzkim i wileńskim.
Organizacją wówczas kierował Zarząd Główny do którego wchodzili: Władysław Sołtan (prezes), Józefat Andrzejowski (wiceprezes), Marian Reiter (wiceprezes), Stanisław Miklaszewski (sekretarz), Stanisława Wroncka (sekretarz), Mieczysław Jankowski (skarbnik) oraz jako członkowie: ks.