Greene jest też autorem cyklu autobiograficznego. Rozpoczyna go Greene’s Mourning Garment (1590) i Greene’s Never Too Late (1590), kończy zaś wynurzeniami na łożu śmierci Greene’s Groats-worth of Wit Bought with a Million of Repentance, w którym krytykuje Williama Shakespeare’a, oskarżając go o to, że popełnia plagiat, a także o to, że jest tylko aktorem, który śmie pisać sztuki. W opisach z życia Londynu Notable Discovery of Coosnage (1591), The Defence of Conny-Catcher (1592) obnaża łotrostwa życia miejskiego. W swoich utworach Greene w zgryźliwy sposób portretuje świat łotrów i cyganerii, szczególnie natrząsając się z młodego Shakescene, który łata stare sztuki.
Sztuki W swoich komediach Greene szuka tego co się podoba prostej publiczności. Wprowadza na scenę zakochanych młodych, mających wysokie poczucie godności bohaterów z gminu, patriotyzm, efektowne triki sceniczne, humor. Zachowane sztuki Greene’a powstały w następującej kolejnościː