Krzysztof Bachmiński (ur. w 1951 w Zabrzu) – polski prawnik, prezydent Krakowa w latach 1991–1992.
Życiorys Syn Jana i Reginy Małachowskiej. Mąż Jolanty z domu Janickiej. Ojciec Rafała. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji UJ. Pracował w krakowskiej prokuraturze, gdzie założył „Solidarność”. Był to pierwszy w kraju przypadek założenia „Solidarności” w prokuraturze, wyprzedzając pod tym względem działania na terenie Gdańska i Warszawy.
W 1981 pracował w Komisji Praworządności przy Komisji Koordynacyjnej NSZZ „Solidarność” w Gdańsku prowadzonej przez Zbigniewa Bujaka.
14 grudnia 1981 na znak protestu po ogłoszeniu stanu wojennego odszedł z prokuratury. Pracował w charakterze radcy prawnego w różnych instytucjach. Dzięki pomocy mecenasów - Mariana Sadowskiego, Andrzeja Rozmarynowicza i profesora Andrzeja Zolla - został adwokatem. Był obrońcą w kilku procesach politycznych, w tym: Stanisława Handzlika, „sabotażu” w MPK w rocznicę wprowadzenia stanu wojennego i podziemnego radia „Solidarność”.
W lutym 1991 został wybrany na stanowisko Prezydenta Miasta Krakowa. We wrześniu 1992 zrezygnował z tej funkcji.