9K37 Buk (w kodzie NATO SA-11 Gadfly) – system kierowanych rakiet ziemia–powietrze, opracowanych w ZSRR w 1979. Następca systemu 2K12 Kub (w kodzie NATO SA-6 Gainful).
9K37 został zaprojektowany w celu zwalczania trudnych do przechwycenia celów, jak manewrujące samoloty, śmigłowce czy pociski typu Cruise. Przy projektowaniu systemu zwrócono także uwagę na odporność na zakłócenia.
Zestaw systemu W skład systemu przeciwlotniczego 9K37 Buk wchodzi: 9S18 – stacja radiolokacyjna, 9S470 – stanowisko dowodzenia, 9A310 – samobieżna wyrzutnia rakiet, 9A39 – pojazd załadowczo-startowy.
Pocisk rakietowy Pocisk do systemu przeciwlotniczego 9K37 ma 5,5 metra długości, masę całkowitą 690 kg, masę głowicy bojowej 70 kg. Pocisk wyposażony jest w radarowy zapalnik zbliżeniowy i wybucha gdy znajdzie się w pobliżu celu. Zwiększa to prawdopodobieństwo trafienia przy prędkości zbliżenia się do celu dochodzącej nawet do 3000 km/h. Pocisk napędzany jest przez silnik rakietowy na stały materiał pędny.
Prawdopodobieństwo zniszczenia celu wynosi: 0,6 – 0,9 w przypadku samolotów, 0,4 – 0,7 w przypadku śmigłowców, 0,4 w przypadku pocisków manewrujących.