Stara Wielka Synagoga we Włocławku – synagoga, która znajdowała się we Włocławku przy ulicy Żabiej 14. Wzniesiona w latach 1847–1854 według projektu budowniczego gubernianego Franciszka Tournelle, spalona w 1939 roku i ostatecznie wyburzona w 1940 roku.
Historia Synagoga została zbudowana w latach 1847–1854 ze składek gminy żydowskiej pod nadzorem dwóch członków dozoru bożniczego – Henryka Bocka i Markusa LeszczyńskiegoSynagoga w Włocławku, "Tygodnik Ilustrowany" 228 (1864), nr 9, s. 47–48.. Podczas II wojny światowej, w październiku 1939 roku hitlerowcy spalili synagogę. Po utworzeniu w 1940 roku getta teren, na którym stała, uprzątnięto. Po zakończeniu wojny na placu po synagodze znajdował się miejski plac zabaw dla dzieci.
W 1948 roku działająca w powojennym Włocławku gmina żydowska (od 1946 roku funkcjonująca jako Żydowska Kongregacja Wyznaniowa) podjęła starania o odzyskanie majątku przedwojennej Gminy Wyznaniowej Żydowskiej. Spotkała się z odmową władz miejskichM. Golon, Żydzi we Włocławku po II wojnie światowej, w: Zapiski Kujawsko-Dobrzyńskie, T. 13, Mniejszości narodowe na Kujawach wschodnich i w Ziemi Dobrzyńskiej, red. M. Wojciechowski, Włocławek 1999, s. 285..