W okresie międzywojennym było siedzibą powiatu wołożyńskiego województwa nowogródzkiego oraz wiejskiej gminy Wołożyn. Do 17 września 1939 mieściło się w mieście dowództwo pułku KOP „Wołożyn” i garnizon macierzysty batalionu KOP „Wołożyn”.

W latach 1939–1941 znalazło się pod okupacją sowiecką, w 1941–1944 pod okupacją niemiecką, a w latach 1944–1945 znów pod okupacją sowiecką. Po rozpoczęciu niemieckiej inwazji na ZSRR z miejscowego więzienia wyprowadzono około 100 więźniów, których funkcjonariusze NKWD rozstrzelali 26 czerwca w lesie tarasowskim nieopodal Mińska. Okoliczna Puszcza Nalibocka była obszarem wzmożonej aktywności żołnierzy ruchu oporu Armii Krajowej.

Podczas okupacji hitlerowskiej, w sierpniu 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 3500 osób. 29 sierpnia 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali.

W latach 1945–1991 Wołożyn znajdował się w Białoruskiej SRR.