drogi służbowej (nie mieli obowiązku meldować o tym bezpośrednim przełożonym).
Statut oficerów polityczno-wychowawczych Wojska Polskiego został wprowadzony 25 listopada 1944 roku rozkazem Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 125. Regulował on od strony formalnoprawnej pozycję oficerów politycznych-wychowawczych wszystkich szczebli, określając ich podstawowe zadania i posiadane uprawnienia. Ustalał też strukturę organizacyjną. Organem kierowniczym szczebla centralnego był Główny Zarząd Polityczno-Wychowawczy, któremu podporządkowano zarządy polityczno-wychowawcze armii, którym z kolei podlegały wydziały polityczno-wychowawcze korpusów, dywizji i brygad. Na szczeblu pułku znajdowały się natomiast sekcje polityczno-wychowawcze. Zarządy, wydziały i sekcje podlegały zastępcom dowódców ds. polityczno-wychowawczych odpowiedniego szczeblaOrganizacja i działania bojowe LWP w latach 1943-1945, tom IV, Warszawa 1963, s. 505 i 507.. Podobna struktura funkcjonowała również w okresie powojennym.