Katastrofa lotu American Airlines nr 191 – katastrofa lotnicza, która wydarzyła się dnia 25 maja 1979 roku, kiedy samolot linii American Airlines (lot nr 191) – rozbił się przy starcie z portu lotniczego O’Hare w Chicago. Zginęło 258 pasażerów, 13 członków załogi i dwie osoby na ziemi. Jest to największa amerykańska tragedia lotnicza, która nie była zamachem.
Samolot 240x240px|lewo|mały|McDonnell Douglas DC-10, który uległ katastrofie (nr. rej. N110AA). Zdjęcie wykonano na lotnisku w Chicago w kwietniu 1974 roku. Trzysilnikowy (silniki produkcji General Electric CF6-6D) samolot McDonnell Douglas DC-10-10, o numerze rejestracyjnym N110AA, został dostarczony do towarzystwa American dnia 28 lutego 1972 roku. Ten szerokokadłubowy pasażerski odrzutowiec był w ówczesnych czasach bardzo popularny. Do dnia katastrofy maszyna przebyła 19 871 godzin w powietrzu.
Wstęp Lot American Airlines 191 był zaplanowany na 25 maja 1979 roku. Start na chicagowskim lotnisku O’Hare, lądowanie w Los Angeles. Na pokładzie rejsu nr 191 znajdowało się łącznie 271 osób.
Kapitanem samolotu był Walter Lux – to jeden z najbardziej doświadczonych pilotów linii American.