Aleksander Bobowski (ur. 23 listopada 1918 w Dybkach, zm. 19 grudnia 2007) – polski muzykant, skrzypek ludowy z Puszczy Białej, podporucznik Wojska Polskiego.
Życiorys mały|Nauka oberka od Aleksandra Bobowskiego pod okiem skrzypka Marcina Drabika w Turośli (Kurpie Zielone) Przyszedł na świat w kolonii Grabniak we wsi Dybki. Grał od 10. roku życia, początkowo bazując na śpiewach matki. Uczył się od wuja, skrzypka, któremu grał na basetli. Umiał grać na skrzypcach, klarnecie i ligawce. W latach 1989–1973 grał na ponad 1000 zabaw i wesel w okolicach Długosiodła, Poręby i Broku, dodatkowo w latach 1948–1957 w okolicach Pasłęka, gdzie mieszkał z rodziną. Uczył młodszych braci gry na instrumentach i muzykanckiego fachu (Stanisław – skrzypce, Czesław i Bolesław – harmonia trzyrzędowa, Władysław – bębenek).
W czasie okupacji aresztowany za działalność w Armii Krajowej. Przez ponad 2 lata był przetrzymywany w niemieckich więzieniach i obozach koncentracyjnych (Pawiak, Majdanek, Buchenwald, Dora, Bergen-Belsen).
Po zakończeniu kariery muzykanckiej w 1973 pracował jako portier w szpitalu przy ul. Inflanckiej w Warszawie. Od 1973 mieszkał z rodziną w Płochocinie pod Warszawą. Powrócił do muzyki w 1995.