Jan Kofman (ur. 26 lutego 1941 w Pińsku) – polski historyk, politolog, publicysta, wydawca, profesor nauk humanistycznych.
Życiorys Jest bratem Wlodka KofmanaAndrzej Friszke, Anatomia buntu. Kuroń, Modzelewski i komandosi, Wydawnictwo Znak, Warszawa 2020, s. 606.. Jego ojciec, Józef Kofman był w latach 1949–1954 sekretarzem Centralnej Rady Związków Zawodowych, w latach 1960–1968 zastępcą przewodniczącego Komitetu Pracy i PłacTadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, PWN, Warszawa 1991, s. 216, 320.Marzec 1968 w dokumentach MSW. Tom 1. Niepokorni, IPN, Warszawa 2008, s. 118..
Studiował na Politechnice Warszawskiej, ukończył historię na Uniwersytecie Warszawskim. Jako student UW i działacz Związku Młodzieży Socjalistycznej był od 1962 związany z opozycyjną wobec Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej grupą komandosów Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego (w 1965 notowany przez Departament III Ministerstwa Spraw Wewnętrznych jako zwolennik Modzelewskiego), w 1962 współzałożył z Adamem Michnikiem i Janem Tomaszem Grossem Klub Poszukiwaczy Sprzeczności, współorganizował konspiracyjne kółka samokształceniowe. W marcu 1965 został aresztowany w związku z listem otwartym do partii Kuronia i Modzelewskiego. W latach 1966–1967 uczestniczył w dyskusjach politycznych młodych naukowców i studentów ze środowiska UW.