W zależności od tego czy kontaktu dokonuje górna powierzchnia czy czubek języka, mówimy o spółgłosce apikalnej [] lub laminalnej []. wiązadła głosowe nie drgają, spółgłoska ta jest bezdźwięczna.
Terminologia Spółgłoskę [s] zalicza się do spółgłosek syczących (sybilantów).
Przykłady spółgłoska laminalna w języku polskim: sam [] w języku angielskim: sand [] „piasek” w języku niemieckim: Sphäre [], weiß [vaɪ̯s] w języku baskijskim: zu „ty”;
spółgłoska apikalna w języku baskijskim: su „ogień” w języku hiszpańskim (dialekt kastylijski): saltador [] „skoczek” w języku islandzkim: segi [] „widzę” w języku nowogreckim: σαν „jak”
Spółgłoska szczelinowa niesycząca dziąsłowa bezdźwięczna W niektórych językach występuje spółgłoska szczelinowa niesycząca dziąsłowa bezdźwięczna, nie posiadająca odrębnego symbolu IPA, zapisywana [], [] lub [], kiedy niezbędne jest rozróżnienie.