Austriaczka była ponadto druga za Carole Merle w klasyfikacji supergiganta w sezonie 1988/1989, jednak w klasyfikacji generalnej zajęła tym razem dziesiąte miejsce.
W 1982 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Auron, gdzie jej najlepszym wynikiem było piąte miejsce w kombinacji. Sześć lat później wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Calgary, zdobywając złoty medal w supergigancie. Był to debiut supergiganta w programie olimpijskim, wobec czego Wolf została pierwszą w historii mistrzynią olimpijską w tej konkurencji. Na tych samych igrzyskach wystąpiła również w zjeździe i gigancie, jednak obu konkurencji nie ukończyła. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Vail zdobyła srebrny medal w supergigancie. Rozdzieliła tam na podium swą rodaczkę Ulrike Maier oraz Michaelę Gerg. Trzy czołowe zawodniczki tych zawodów dzieliło zaledwie 0,04 sekundy: Wolf do zwyciężczyni straciła 0,03 sekundy, a jej przewaga nad brązową medalistką wyniosła 0,01 sekundy. Austriaczka była też między innymi czwarta w zjeździe na mistrzostwach świata w Bormio w 1985 roku. Walkę o podium przegrała tam z Ariane Ehrat ze Szwajcarii i Austriaczką Kathariną Gutensohn o 0,01 sekundy.