Kolejne konstrukcje dwupłatowych samolotów szkolnych Bartel BM-4 z 1927 i Bartel BM-5 z 1928 były produkowane w niewielkiej ilości dla polskiego lotnictwa wojskowego (BM-4 był pierwszym seryjnie produkowanym samolotem polskiej konstrukcji około 70 egz.). Opracował też samolot szkolno-myśliwski Bartel BM-6, nie produkowany seryjnie. Prototyp tego samolotu na lotnisku Ławica oblatał 8 kwietnia 1930 pilot doświadczalny Edmund Hołodyński.

Po likwidacji zakładów „Samolot” w 1930 (do którego przyczynił się pożar w wytwórni, a następnie kryzys finansowy) w latach 1930–1932 pracował w Departamencie Aeronautyki Ministerstwa Spraw Wojskowych. Opracował wówczas przepisy badań technicznych oraz odbioru prototypów i samolotów seryjnych Następnie w latach 1932–1937 pracował w PZL w Warszawie, gdzie kierował m.in. jako szef wydziału przygotowawczego przygotowaniem produkcji seryjnej nowych samolotów myśliwskich, m.in. PZL P.7, PZL P.11, PZL P.24 oraz rozpoznawczo-bombowych PZL.37 Łoś i PZL.46 Sum. W latach 1935–1936 w zakładach IAR w Braszow w Rumunii przygotowywał licencyjną produkcję samolotów PZL P.11, a w Koliserie w Turcji PZL.24. W 1934 był oficerem rezerwy 1 pułku lotniczego, w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 w korpusie oficerów aeronautyki.