U Pana Boga za piecem – polski film fabularny z 1998 w reżyserii Jacka Bromskiego, pierwsza część tetralogii filmowej U Pana Boga... obejmującej również U Pana Boga w ogródku (2007), U Pana Boga za miedzą (2009) i U Pana Boga w Królowym Moście (2024).
Film był kręcony w podlaskiej dyskotece Panderoza, która znajduje się niedaleko Janowa.
Fabuła thumb|240px|Filmowy Henryk - Andrzej Zaborski w radiowozie KP Królowy Most podczas obchodów święta policji w Białymstoku Autobus, przewożący handlarzy z Białorusi, zostaje na Podlasiu zatrzymany przez członków ukraińskiej mafii, a jego pasażerowie sterroryzowani. Przestępcy żądają w lesie haraczu. Jedna z pasażerek, Marusia, nie chcąc złożyć okupu zostaje wysadzona na pobliskim przystanku autobusowym. Po wypadku spowodowanym przez tych samych członków mafii, w wyniku którego policyjny polonez ląduje w rowie, kobieta postanawia złożyć zeznania w posterunku Policji w Królowym Moście. Mimo złożenia zeznań postanawia pomieszkać w mieście parę dni, mając nadzieję na zwrócenie zabranych dolarów. Zostaje ugoszczona w organistówce, w pobliskiej parafii. Przy okazji poznaje Witka, organistę.