Prus II (Wilczekosy, Wilcze Kosy, Słubica, Falcastrum Lupinum) – polski herb szlachecki.
Opis herbu W polu czerwonym dwie wilczekosy srebrne złączone w dole i związką złotą powiązane, tak, że koniec jej wisi, zachodzące ostrzami na siebie z zaćwieczonym tamże półtorakrzyżem srebrnym, którego dolne ramię w lewo, w klejnocie ramię zbrojne w łokciu zgięte z mieczem w lewo zaniesione.
Najwcześniejsze wzmianki Znane są następujące pieczęcie średniowieczne: 1402 – Iwan z Radomina; 1413 – Adam z Będkowa, kanonik krakowski; 1422 – Mikołaj z Schillingsdorfu; 1434 – Piotr z Będkowa.
Legenda herbowa W czasach wojny księcia Kazimierza I Odnowiciela (ur. 1016, zm. 1058) z Miecławem, uzurpatorem mazowieckim, wojskami polskimi dowodził rycerz herbu Prus. Udało mu się pokonać wroga, który został przez niego dwa razy raniony. W dowód wdzięczności Kazimierz Odnowiciel pozwolił rycerzowi ożenić się z jedyną córką Miecława i nadał mu rozległe ziemie na Mazowszu.