Helmuth von Pannwitz (ur. 14 października 1898 w Bodzanowicach, zm. 16 lub 17 stycznia 1947 w Moskwie) – generał Wehrmachtu i SS, uczestnik I i II wojny światowej, w tym agresji na Polskę i Francję. Dowódca m.in. XV kozackiego korpusu kawalerii, kawaler honorowy zakonu joannitów. Po zakończeniu wojny przekazany władzom Związku Radzieckiego, gdzie za zbrodnie wojenne został skazany na śmierć.
Życiorys Pannwitz pochodził ze szlachty śląskiej, rodzina była pochodzenia serbołużyckiego, spod Budziszyna, a osiadła na Śląsku w XIV wieku. Pierwszym jej majątkiem na Śląsku była wieś Pannwitz (1326), dziś: Paniowice. Przez 250 lat (1341-1588) Pannwitzowie pełnili funkcję burgrabiów kłodzkich. Po zdobyciu Śląska przez Prusy wielu potomków rodu służyło przez pokolenia w armii tego kraju. Matka poety Heinricha von Kleista była z domu Pannwitz. Różne gałęzie Pannwitzów posiadały do 1945 roku folwarki na Górnym Śląsku, Łużycach i w Prusach Wschodnich. Na obecnym terenie Polski z historią rodziny były m.in. związane miejscowości Bystrzyca Kłodzka, Mieroszów, Orłowiec, Paniowice, Radochów, Słupiec (Nowa Ruda), Ścinawka Średnia, Udanin i Wambierzyce.
W wieku lat 12 Pannwitz wstąpił do szkoły kadetów w Wahlstatt (ob.