Struktura zbiorów rozłącznych to struktura danych, która przechowuje dla ustalonego zbioru (uniwersum) jego podział na mniejsze, rozłączne zbiory. Struktura taka umożliwia dwie operacje: Find: Wyznacza, w którym zbiorze jest dany element, pozwalając na sprawdzenie, czy dwa elementy są w tym samym zbiorze. Union: Łączy dwa zbiory w jeden.
Czasem podaje się jeszcze trzecią operację, MakeSet, która dołącza do uniwersum nowy element jako jednoelementowy zbiór.
Operacje te potrzebują jakiejś metody identyfikacji i odróżniania od siebie zbiorów. Najczęściej używa się w tym celu jednego, wyróżnionego elementu zbioru (zwanego reprezentantem).
Implementacja listowa Prostym sposobem implementacji zbiorów rozłącznych jest zapamiętanie każdego zbioru jako listy. Reprezentantem zbioru jest pierwszy element na liście. Operacja MakeSet polega na utworzeniu listy jednoelementowej, Union polega na połączeniu list (tym samym działając w czasie stałym), niestety, Find wymaga w pesymistycznym przypadku przeszukania wszystkich list (czas ).