Mimo powszechnego uznania wśród kręgów literackich lat 20. i 30., pisarz nie był jeszcze dobrze znany szerokiej publiczności czytelniczej. Dopiero w 1937, po nawiązaniu współpracy z wydawnictwem New Directions (powstałym zresztą z inicjatywy Pounda), twórczość Williamsa zaczęła powoli zajmować miejsce w kanonie literatury współczesnej. Rosnąca popularność jego poezji sprawiła, że stawał się przewodnikiem dla nadchodzących pokoleń literackich – inspirował twórców tak różnych, jak Allen Ginsberg czy Robert Lowell.
W roku 1946 Williams opublikował pierwszą część poematu Paterson, stanowiącego swoistą kronikę jednego miasta, zawartą w epickiej, modernistycznej formie. Całość utworu składa się z pięciu części, kolejne cztery opublikowano w latach 1948, 1949, 1951, 1958. Trzecia z nich przyniosła pisarzowi National Book Award w kategorii poetyckiej (przyznano mu ją w 1950 roku). Ten moment uważa się za szczytowy dla kariery literackiej poety.