Śląskie Sudeckie Towarzystwo Górskie (niem. Schlesischer Sudetengebirgsverein, w skrócie SSGV) – niemiecka organizacja turystyczna działająca w latach 1922–1945 na terenie niemieckiej części Gór Opawskich i we wschodniej części niemieckich Gór Złotych. Po II wojnie światowej wznowiła działalność w zachodnich Niemczech.
Zarys dziejów Po I wojnie światowej władze czechosłowackie wymusiły na Morawsko-Śląskim Sudeckim Towarzystwie Górskim (w skrócie MSSGV) ograniczenie działalności do terenu Czechosłowacji. W tej sytuacji sekcje z terenu Niemiec zorganizowały 17 września 1922 r. w Głuchołazach zjazd założycielski, na którym powołano do życia Śląskie Sudeckie Towarzystwo Górskie. Siedziba władz znajdowała się w Nysie. W okresie największego rozkwitu organizacja miała 22 sekcje (grupy terenowe) i liczyła ok. 5000 członków. Najważniejsze sekcje znajdowały się w Nysie, Wrocławiu, Prudniku, Głubczycach i Paczkowie.
Początkowo działalność organizacji ograniczała się do niemieckiej części Gór Opawskich. W 1933 r. do SSGV wstąpiło jako sekcja Złotostockie Towarzystwo Górskie i wówczas rozszerzono działalność na część Gór Złotych.