Ludwik Henryk Józef de Bourbon-Condé (ur. 13 kwietnia 1756, w Paryżu; zm. 27 sierpnia 1830, w zamku Saint-Leu) − książę francuskiej krwi królewskiej, dziewiąty książę d'Enghien (1756−1772), potem książę de Bourbon (1772−1818) i po śmierci swego ojca w 1818 roku dziewiąty i ostatni książę de Condé, par Francji i zarządca Franche-Comté.
Życiorys Jedyny syn Ludwika Józefa, księcia de Condé i jego pierwszej żony − księżniczki Charlotty de Rohan-Soubise. W 1770 poślubił Batyldę Orleańską, córkę Ludwika Filipa, księcia Orleanu i Ludwiki Henrietty de Bourbon-Conti.
W wieku piętnastu lat, w chwili zawarcia tego związku, książę był uważany za zbyt młodego, aby skonsumować swoje małżeństwo. Jego żona powróciła więc do klasztoru, gdy ceremonia dobiegła końca, lecz on zabrał ją i skorzystał ze swego mężowskiego prawa. Mieli jednego syna, Ludwika, księcia d'Enghien, którego porwanie i rozstrzelanie zlecił Napoleon Bonaparte, powziąwszy podejrzenie o zmowie monarchistów i rozjątrzony przez przygotowujących zamach.