Z końcem marca, na Froncie Litewsko-Białoruskim stacjonował 1 dywizjon lotniczy w składzie 1., 4. i 8 eskadra wywiadowcza oraz wielkopolski dywizjon składający się z 12. i 14 eskadry wywiadowczej oraz 13 eskadry myśliwskiej. Jeszcze w kwietniu lotnictwo Frontu zostało wzmocnione przez 4 dywizjon lotniczy w składzie 11. i 18 eskadry wywiadowczej. W maju w rejon frontu przybyły 10 eskadra wywiadowcza i 19 eskadra myśliwska. Naczelne dowództwo przydzieliło 4 Armii pięć eskadr, 1 Armii – trzy eskadry, a do 7 Armii włączono tylko jedną eskadrę. Na front wschodni 10 eskadra przybyła transportem kolejowym i rozładowała się na stacji Kalinkowicze. Wchodziła w skład 7 dywizjonu lotniczego i dysponowała 7 samolotami, z czego jedynie 4 były sprawne. Taktycznie podporządkowana została 9 Dywizji Piechoty. Z lotniska Kozienki pod Mozyrzem 2 maja wykonywano pierwsze loty bojowe. W pierwszym locie por. Stanisław Rymkiewicz przeprowadził rozpoznanie w rejonie Jakimowskaja Słoboda – Wasilewicze – Chojniki. Na stacji kolejowej w Wasilewiczach ostrzelał stojące tam transporty wojska. Na początku maja dowódca 4 Armii gen. Stanisław Szeptycki odwołał podporządkowanie taktyczne eskadr i podporządkował je bezpośrednio sobie. Wyznaczył też rejony działania eskadr. 10 eskadra wywiadowcza działać miała w rejonie Kalenkowicze – Mozyrz.