Samodzielna Grupa Kozacka „Savoia” (wł. Gruppo Autonomo Cossacchi „Savoia”) – kozacka formacja zbrojna w składzie włoskiej 8 Armii podczas II wojny światowej.
Historia Pierwszy oddział kozacki w składzie Włoskiego Korpusu Ekspedycyjnego w Rosji powstał 25 września 1942 roku w Millerowie nad Donem z inicjatywy dowództwa 8 Armii. Został on przydzielony do 3 Pułku Kawalerii „Savoia Cavalleria”, który zresztą wsparł Kozaków sprzętem i kadrą. Na ich czele stanął włoski oficer kapitan Stavro Santarosa, jednocześnie mianowany honorowym Kozakiem stanicy Kamiszczewackiej w rejonie Ejskim na Kubaniu.
1 kwietnia 1943 roku jednostkę kozacką powiększono do rozmiarów dywizjonu. Nowym dowódcą został major hrabia Ranieri di Campello, a jego zastępcą kapitan Władimir Ostrowski. Po klęsce wojsk osi w bitwie stalingradzkiej na początku 1943 roku Kozacy rozpoczęli odwrót wraz z pozostałymi oddziałami włoskimi, prowadząc wówczas liczne walki z sowiecką partyzantką. Przemianowano ich wówczas na Gruppo Autonomo Cosacchi „Savoia” w sile batalionu (dwa szwadrony kawalerii). Liczyła ona ponad 360 Kozaków.