Pleszczotka górska, pleszczotka gładkołuszczynkowa, dawniej również pod nazwą tarczyk lub tarczyk podwójny (Biscutella laevigata L.) – gatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych. Występuje w środkowej i południowej Europie, głównie w górach. Swym zasięgiem obejmuje tereny górskie od Portugalii i Hiszpanii, aż po Karpaty i Bałkany, sięgając w górach 3000 m n.p.m. W Polsce występuje głównie w Tatrach Zachodnich, poza tym na pojedynczych tylko stanowiskach na Wyżynie Śląskiej i Wyżynie Olkuskiej (hałdy galmanowe w Bolesławiu), w Zagorzycach koło Pińczowa oraz na Dolnym Śląsku w okolicach Wrocławia i Oławy (stanowiska wymarłe).
Morfologia Łodyga Wzniesiona, rozgałęziona, o wysokości 15–30 cm. Korzeń Długi (sięgający czasem 2 m) palowy, częściowo zdrewniały, z rozległymi bocznymi rozgałęzieniami, łatwo penetruje szczeliny w twardym, kamienistym podłożu. Liście Liście odziomkowe całobrzegie lub ząbkowane, o podłużnym kształcie zwężające się w ogonek. Liście łodygowe również podłużne, ale bezogonkowe, zaokrąglonymi nasadami obejmujące łodygę. Są szczeciniasto owłosione. Kwiaty O 4 żółtych płatkach korony, mających długość 4–7 mm. Naprzemiennie z nimi występują 4 żółtozielone działki kielicha, krótsze od płatków.