7 Eskadra Myśliwska im. Tadeusza Kościuszki thumb|Albatrosy D.III (Oef) 7. Eskadry Myśliwskiej, z widocznym godłem eskadry thumb|Pierwsi ochotnicy amerykańscy: Fauntleroy, Cooper, Corsi, Crawford, Shrewsbury, Clark, Rorison, Noble thumb|7 eskadra myśliwska - we wrześniu 1920 we Lwowie thumb|7-ma eskadra myśliwska - po dekoracji przez gen. Stanisława Hallera; 1920 thumb|Uroczystość odsłonięcia pomnika poległych amerykańskich lotników na cmentarzu we Lwowie 30 maja 1925 thumb|Wizyta kpt. Edwarda Corsi w jego dawnej 111-ej eskadrze myśliwskiej na lotnisku Okęcie w Warszawie w 1930
31 grudnia 1919 jednostka przyjęła nazwę 7 Eskadra Myśliwska im. Tadeusza Kościuszki. Jak się okazało, nie miała jednak szansy podczas działań wojennych wykazać się jako jednostka myśliwska, z uwagi na brak starć z lotnictwem radzieckim, natomiast była używana intensywnie do rozpoznania i ataków na cele naziemne. Wykorzystując względny spokój na froncie, w okresie jesienno–zimowym eskadra prowadziła szkolenie personelu lotniczego i uzupełniała stany. Na dzień 1 lutego 1920 eskadra wchodziła w skład III Grupy Lotniczej, posiadała 12 pilotów, 2 obserwatorów i 10 samolotów. Piloci eskadry wykonywali też loty łącznikowe między Lwowem a Tarnopolem. Już 5 marca por.