Polskie słowo pławikonik nie odpowiada angielskiemu seahorse, które dotyczy tylko taksonów z rodzaju Hippocampus.
Znane są szczątki kopalne 3 gatunków: pławikonika sargassowego (Hippocampus guttulatus) występującego współcześnie w Morzu Śródziemnym oraz dwóch gatunków znanych tylko ze szczątków kopalnych. Podobni do pławikoników przedstawiciele Idiotropiscis, różniący się jednak pływaniem w postawie horyzontalnej (nie pionowej), dzielili z nimi najpewniej wspólnego przodka, żyjącego w późnym oligocenie, około 25 mln lat temu. Był to okres wielkich ruchów tektonicznych między północną Australią a Indonezją. Nowo powstałe środowisko, porośnięte trawami morskimi stanowiło dobre środowisko rozwoju nowych gatunków, których przedstawiciele wyróżniali się niespotykaną dotąd pionową postawą.
Największe bogactwo gatunków odnaleźć można w strefie indopacyficznej.