Jak podaje Wiesław Weiss, zdobył uznanie i popularność jako twórca romantycznych ballad, często o autobiograficznym wydźwięku, niekiedy zabarwionych sarkazmem, jak piosenki Randy'ego Newmana, wykonywanych głównie z akompaniamentem fortepianu, śpiewanych jakby głosem Chrisa Rei (Strangers In A Car), Paula Simona (True Companion), Robbiego Robertsona (Perfect Love) czy Toma Waitsa (Walking in Memphis).
Piosenka Silver Thunderbird była pisana latami i przechodziła przez wiele poprawek. Miała ona stanowić próbę rozrachunku z ojcem, który jako posiadacz małej apteki w Cleveland nie potrafił poradzić sobie w życiu i zatroszczyć się o rodzinę, przez co zmarł w długach. Później Marc Cohn sięgnął po twórczość pisarza Williego Lomana. Utwór True Companion był humorystyczną opowieścią o nostalgią za obrazem miłości idealnej. Za najlepszą z piosenek Marc Cohn uznał Perfect Love, w której opisał historię małżeństwa swego brata na tle dziejów USA lat 60. W jej nagraniu udział wziął James Taylor. Poza autorskimi piosenkami na albumie Marc Cohn znalazła się przeróbka 29 Ways Williego Dixona.