44, na podstawie: Niels Gutschow, Barbara Klain, Urbanistyka Warszawy w latach 1939–1945, Wydawnictwo Deutscher Werkbund e.V., Frankfurt nad Menem 1995. Decyzję tę podjął Adolf Hitler w listopadzie 1939, jednak ostateczne zniszczenie Zamku Królewskiego nastąpiło dopiero pod koniec 1944, po upadku powstania warszawskiego.
Dziennik Hansa Franka z 4 października 1939: „Führer omówił z generalnym gubernatorem ogólną sytuację, zaaprobował jego pracę w Polsce, w szczególności zburzenie zamku w Warszawie, nieodbudowanie tego miasta, wywóz dzieł sztuki”.
Marian Marek Drozdowski, Marian Zahorski, Historia Warszawy, Wydawnictwo Jeden Świat, Warszawa 2004, s. 322. „(...) niewiarygodna koncepcja zburzenia milionowego miasta i wzniesienia na jego miejsce nowego (...) zamysł tego planu (...) jego konsekwencji (...) polegających na wymuszaniu kolejnych masowych wyburzeń całych dzielnic miasta...”, praca zbiorowa, Straty wojenne Warszawy 1939–1945. Raport, Zespół Doradców Prezydenta miasta stołecznego Warszawy, Warszawa 2004. „(...)nowy wariant niemieckiej Warszawy przewidywał pozostawienie 1/20 dotychczasowego obszaru – od Ujazdowa do Starego Miasta.