Tadeusz Gadomski (ur. 5 kwietnia 1867 w Krakowie, zm. w 27 lutego 1952 w ŚwidnicyDemon w domu malarza na stronie Świdnickiego portalu historycznego) – polski malarz.
Życiorys Syn Walerego Gadomskiego, wziętego krakowskiego rzeźbiarza. Studia rozpoczął w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni Jana Matejki. Naukę kontynuował w Monachium. Przebywał też w Paryżu i we Włoszech.
Pracował jako rysownik w piśmie "Diabeł". W wieku 24 lat w Krakowie poślubił aspirującą aktorkę Helenę Zielińską, która szybko znudziła się jednak mężem i wdała się w romans z kolegą ze swojego zespołu aktorskiego. Gdy Gadomski odkrył romans, żona uciekła z domu i wyjechała do Poznania, gdzie również grała, ale kilka razy wracała do męża i go porzucała. Następnie trafiła do zespołu Jana Reckiego, z którym występowała we wschodniej Galicji i tam również nawiązała romans, z żonatym chórzystą. Gdy w 1897 r. grupa przyjechała na występy do Krakowa, Gadomski usiłował namówić żonę do powrotu do siebie, ta jednak odmówiła. Wkrótce potem Gadomski wdał się w bójkę z kochankiem żony - urodzonym w Warszawie Konstantym Walentowskim, w trakcie której kilkukrotnie pchnął go nożem, na skutek czego ten zmarł.