Żaden z telefonów nie miał wbudowanego aparatu fotograficznego.
Neo 1973 (GTA01)
Pierwszy telefon projektu, przeznaczony wyłącznie dla programistów, sprzedawany był przez stronę openmoko.com w cenie 300 dolarów (450 dolarów za zestaw z narzędziami do pracy ze sprzętem). Człon „Neo” w nazwie oznacza „nowy”, a liczba 1973 upamiętnia rok, w którym Martin Cooper, konstruktor telefonu komórkowego, wykonał pierwsze połączenie. Wczesne dostawy opóźniały braki komponentów u dostawców oraz trudności konstrukcyjne niewielkiego zespołu.
Na telefon przeniesiono z czasem także inne systemy, m.in. Qt Extended, Debiana i Androida, a społeczność uruchamiała na nim jądra NetBSD, FreeBSD i mikrojądra rodziny L4; platformę można też emulować w QEMU.
Neo FreeRunner (GTA02) Następca Neo 1973, przeznaczony już dla użytkowników końcowych, trafił do sprzedaży 24 czerwca 2008 roku w cenie 250 dolarów. Względem poprzednika otrzymał szybszy procesor Samsung S3C2442 (400 MHz), akcelerator grafiki SMedia 3362, Wi-Fi 802.11 b/g, dwa przyspieszeniomierze i 256 MB pamięci flash;